روایاتی از امام رضا(ع)

1- امام رضا (ع) با اسناد نقل شده فرمود، پيامبر خدا فرموده:

چهار كس را من در روز قيامت شفاعت مى‏كنم، اگر چه با گناهان اهل زمين بر من وارد شوند:

الف- كسى را كه در پيش روى فرزندان من در جهت گرامى داشت آنان- بر عليه دشمنان آنها و اسلام- شمشير زند.

ب- كسى را كه خواست فرزندان من را برآورد.

ج- كسى را كه در رابطه با كارهاى فرزندان من تلاش و كوشش كند.

د- كسى را كه با دل و زبان خود فرزندان من را دوست داشته باشد.

 

2- امام رضا (ع) با اسناد نقل شده فرمود، پيامبر خدا فرموده:

ايمان عبارتست از، اقرار به زبان، و شناخت و عرفان به قلب، و عمل كردن به اركان دين.

 

3- امام رضا (ع): با اسناد نقل شده فرمود، پيامبر خدا فرموده است كه خداى عز و جل مى‏فرمايد:

اى فرزند آدم! آيا انصاف نمى‏دهى؟ من تو را دوست دارم‏ و نعمت‏ها به تو ارزانى داشتم، و تو با گناهان با من دشمنى مى‏كنى. خير و بركت من به سوى تو نازل مى‏شود، ولى شر و زشتى (گناه) تو به سوى من بالا مى‏آيد، و همواره فرشته‏اى بزرگوار هر روز و شب كارهاى زشت تو را به سوى من مى‏آورد.

اى فرزند آدم! اگر بشنوى كه كسى از تو سخن گفته، به سوى او مى‏شتابى و با او دشمنى مى‏كنى، اگر چه نميدانى كه در باره تو چه سخنى گفته است.

4- امام رضا (ع) با اسناد نقل شده فرمود، پيامبر خدا فرموده است كه خداى عز و جل مى‏فرمايد:

هيچ آفريده‏اى، مخلوق ديگرى را سواى من چنگ نمى‏زند، مگر آنكه اسباب آسمان ها و زمين را براى او قطع مى‏كنم. پس اگر مرا در خواست كند، او را نمى‏بخشم، و اگر مرا بخواند، او را اجابت نمى‏كنم. و هيچ آفريده‏اى به من چنگ نمى‏زند (روى نمى‏آورد) پس از آنكه غير من را رها كرده باشد، مگر آنكه آسمان ها و زمين را ضامن روزى او قرار داده‏ام. پس اگر از من در خواست كند، به او مى‏بخشم، و اگر مرا بخواند، او را اجابت مى‏كنم، و اگر از من طلب آمرزش و غفران كند، او را شامل غفران خود قرار مى‏دهم.

5- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرمود، كه فرستاده خدا (ص) فرمود:

فرزندانتان را در روز هفتم ولادت ختنه كنيد، زيرا به اين وسيله پاكتر و زودتر گوشت مى‏رويد.

6- امام رضا (ع) با اسناد نقل شده فرمود، پيامبر خدا فرموده است كه:

كسى كه براى مردم بدون آگاهى فتوا دهد، آسمان و زمين او را لعنت كنند.

7- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرمود، كه فرستاده خدا (ص) فرموده:

برترين كارها در نزد خدا ايمانى است كه در آن شكّى نباشد، و پيكاريست كه در آن خيانت نباشد و حجّ پذيرفته‏شده بى‏شبهه است. و نخستين كسى كه به بهشت وارد مى‏شود، شهيد است و غلامى كه به نيكوترين وجه خدايش را عبادت كرده، و آقايش را پند داده و مردى كه از محرّمات خوددارى كرده با اينكه عيالوار است. و اول كسى كه به جهنم وارد مى‏شود، زمامدار نيرومند و چيره ايست كه دادگرى نمى‏كند، و ثروتمنديست كه حقوق الهى را از ثروت خود نمى‏پردازد، و نيازمندى كه متكبّر و خودخواه است.

8- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرمود: كه پيامبر خدا (ص) فرموده:

شيطان همواره از انسان مؤمن بيمناك است، تا زمانى كه نمازهاى پنجگانه را حفاظت و مراقبت مى‏كند. و هنگامى كه حق نمازها را تباه كرد، شيطان نسبت به او جرأت مى‏يابد و او را دچار گرفتاريهاى بزرگ مى‏كند.

9- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرمود، كه پيامبر (ص) فرموده:

هر كس واجبى را انجام دهد، پس براى وى در پيشگاه خدا دعاى اجابت‏شده‏اى منظور است.

10- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه پيامبر خدا (ص) فرموده:

براى علم و دانش گنجينه‏هائى است، كه كليد آن ها پرسش است. خداى شما را رحمت كند، بپرسيد كه در سؤال چهار نفر پاداش داده مى‏شوند. اول سئوال‏كننده، دوم آموزگار، سوم شنونده و چهارم دوستدار آنها.

11- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده، كه فرستاده خدا (ص) فرموده:

امت من همواره در خير و نيكى باشند، تا هنگامى كه يك ديگر را دوست داشته باشند و امانت را به صاحب آن‏

بازگردانند و از حرام پرهيز كنند، و مهمان را گرامى بشمارند و نماز را بپاى دارند و زكات را بپردازند. و هر گاه اين كارها را انجام ندهند دچار قحطى مى‏شوند.

12- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه فرستاده خدا (ص) فرموده:

به درستى كه خدا خشمگين است و دشمن مى‏دارد كسى را كه به زور به خانه‏اش وارد شوند و او به پيكار و دفاع برنخيزد.

13- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه پيامبر خدا (ص) فرموده:

از ما نيست كسى كه در مال مسلمانى غشّ وارد كند، يا به او زيان برساند و يا او را فريب دهد.

14- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه فرستاده خدا (ص) فرموده:

اى فرزند آدم! گناه مردم تو را نفريبد، تا از گناه خود غافل‏ شوى، و نعمت مردم به تو نعمت خداى را بر تو از يادت نبرد، و مردم را از رحمت خدا نسبت به آنها نااميد مكن، در حالى كه نسبت به رحمت خدا در رابطه با خود اميدوارى.

15- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه فرستاده خدا (ص) فرموده:

سه چيز بعد از خود مرا نسبت به امّتم بيمناك ساخته است: گمراهى بعد از شناسائى و معرفت، فتنه‏هاى گمراه‏كننده و شهوت شكم و شرمگاه.

16- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه فرستاده خدا (ص) فرموده:

هر كس پيامبرى را دشنام دهد شايسته كشته شدن است و هر كس صحابى پيامبرى را دشنام دهد سزاوار تازيانه است.

17- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه فرستاده خدا (ص) فرموده:

هر گاه فرزندى را محمّد نام گذاريد، او را گرامى بداريد و در انجمن‏ها به او گشادگى و وسعت مكان دهيد، و نسبت به او روى ترش نكنيد.

18- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه پيامبر خدا (ص) فرموده:

در هر محفل مشورتى گروهى كه محمّد يا احمد نامى در ميان آنها باشد، آن شورا به خير و نفع آنان به پايان مى‏رسد.

19- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه پيامبر خدا (ص) فرموده:

هر سفره‏اى كه گسترده شود و بر آن سفره كسى كه محمد يا احمد نام دارد بنشيند، روزى دو بار آن منزل پاكيزه شود.

20- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه فرستاده خدا (ص) فرموده:

در روز قيامت دخترم فاطمه (ع) برانگيخته مى‏شود، در حالى كه همراه با او جامه‏هائى است آغشته و رنگين به خون حسين (ع) پس آن را به پايه‏اى از اركان عرش بياويزد و بگويد: اى خدا! ميان من و كشنده فرزندم داورى كن. امام رضا (ع) فرمود كه پيامبر خدا فرموده است: پس خدا در باره درخواست دخترم حكم مى‏دهد، به خداى كعبه قسم.

21- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه پيامبر خدا فرموده:

همانا دخترم را فاطمه ناميدم، بدان جهت كه خداى تعالى فاطمه و هر كس فاطمه را دوست بدارد از آتش جهنم دور كرده است.

22- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه پيامبر خدا فرموده:

به درستى كه خداوند متعال به غضب فاطمه غضبناك و به خشنودى فاطمه خشنود مى‏شود.

23- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه پيامبر خدا (ص) فرموده:

يا على! هنگامى كه روز قيامت فرا برسد، من به ريسمان خداى- عز و جل- چنگ مى‏زنم و تو نيز به ريسمان من چنگ مى‏زنى و فرزندان تو به ريسمان تو مى‏آويزند، و پيروان فرزندان تو به ريسمان ايشان چنگ مى‏زنند. پس آنگاه مى‏بينى به كجا  ما را فرمان مى‏دهند. ابو القاسم طائى گفت: از ابو عباس ثعلب راجع به حجزه پرسيدم، گفت: آن ريسمان است و از نفطويه نحوى پيرامون حجزه سؤال كردم، گفت: آن ريسمان است.

24- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه پيامبر خدا (ص) فرموده:

براى ما خانواده [خاندان پيامبر] صدقه حلال نيست، و فرمان داريم كه همواره با وضو باشيم، و مأموريم كه الاغى را بر اسب نجيبى نجهانيم، و نيز فرمان داريم كه بر روى كفش مسح نكشيم.

25- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه فرستاده خدا (ص) فرموده:

مؤمن در پيشگاه خداى عز و جل مانند فرشته‏اى مقرّب است، و بلكه مؤمن در نزد خدا از فرشته مقرب هم بزرگ تر است. و در نزد خداى چيزى بزرگت ر از فرشته مقرّب نيست، مگر مؤمن توبه‏كننده يا [زن‏] مؤمنه توبه‏كننده به سوى خدا.

26- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه فرستاده خدا (ص) فرموده:

هر گاه كسى بر گورستان بگذرد و يازده بار سوره مباركه «قل هو اللّه احد» را بخواند و اجر آن را نثار مردگان كند، به عدد مردگان به او پاداش داده مى‏شود.

27- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه فرستاده خدا (ص) فرموده:

اى على! به درستى كه تو آقاى مسلمانان و سرور و نگهبان مؤمنان و پيشواى پرهيزگاران و زمامدار شهرت يافتگانى‏.

أبو القاسم [طائى‏]- رضى اللَّه عنه- گفت از احمد بن يحيى در باره يعسوب پرسيدم، گفت: زنبور نرينه بزرگى است كه از زنبورها دفاع مى‏كند.

28- به اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرموده كه فرستاده خدا (ص) فرموده:

هنگامى كه مرا در آسمانها گردش دادند، جبرئيل (ع) دست مرا گرفت و مرا بر بساطى از بساطهاى بهشت نشاند. پس از آن يك گلابى به من داد و من آن را زير و رو كردم، ناگهان شكافته شد و از آن كنيزى از حوريان بهشتى خارج شد كه من زيباتر از او نديده بودم، پس به من گفت: سلام بر تو اى محمّد! گفتم:

تو كيستى؟

گفت: من راضيه مرضيّه هستم، كه پروردگار مرا از سه چيز آفريده است، پائين تنه من از عطر است، و ميان تنه من از كافور و بالا تنه من از عنبر است. خداى مرا به آب حيات سرشته است. خداى جبّار به من گفت هست شو، پس موجود شدم، و مرا براى برادر و پسر عمويت على بن ابى طالب آفريده است‏

29- با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرمود كه فرستاده خدا (ص) فرموده:

هر كس با مردم داد و ستد كند و به آنها ستم نكند، و با آنها سخن بگويد و در گفتار به آنها دروغ نگويد، و ايشان را وعده دهد و خلاف نكند، چنين كسى مؤمن است. مؤمنى كه جوانمرديش كامل و عدالت و دادگريش آشكار است، و برادرى با وى واجب و غيبت او حرام است.

 

صحيفة الرضا عليه السلام-ترجمه حجازى، ص: 36